Frontpage Slideshow | Copyright © 2006-2011 JoomlaWorks Ltd.

Fred Thoolen

Verlengd t/m 29 januari

Galerie geopend op zaterdag en zondag van 14.00 tot 17.00 uur en op afspraak


Hoewel het werk van Fred Thoolen er, vooral vanaf een afstand, bijna fotorealistisch uitziet is hij vooral geïnteresseerd in de relatie tussen de schilderstreek in de eerste plaats om, de schilderkunstige ervaring. Niet om wat de foto afbeeldt, maar om wat de fotografie ís als onderdeel van de waarneming.

Vaas Thoolen

Zijn digitale landschappen zijn op de computer gemaakt, maar de werkwijze lijkt erg op die van de traditionele grafiek. Telkens weer worden er lagen toegevoegd, het beeld wordt gemanipuleerd en afgeschraapt, er wordt geplakt, geknipt & getekend Het eindresultaat wordt met pigmentinkten gedrukt op traditioneel etspapier van Hahnemuhle. De prenten worden door de kunstenaar zelf gedrukt én genummerd. Omdat de kwaliteit van de druk niet achteruit kan gaan tijdens de oplage is die in principe onbeperkt.

Inspiratie


Langs de kust van het Noorden loopt het wad via Duitsland tot in Denemarken. Een gebied waar het tij en zeewater vrij spel heeft, waar steeds klei en zand worden afgezet en weer meegenomen. Al die laagjes sediment wisselen voortdurend hun meer dan 50 tinten grijs, in de regen, door de wind en dan weer zon. De strakke lijnen van de verschillende percelen verdelen het land in geometrische patronen die zich aanpassen aan de grillige lijnen van de diverse polders en afwateringskanalen.

De zware klei is zwart in de winter en wit in de zomerzon. De aardappelbloesem paars of wit, het graan van groen naar okergeel, de bieten soms chroomoxydegroen. Een landschap voor schilders.


De kunstenaar Fred Thoolen woont al ruim 20 jaar bij de zeedijk. Het Noordelijk landschap is zijn bron van inspiratie. Van daar uit maakt hij ook regelmatig uitstapjes naar andere landschappen, stedelijke landschappen.
Hij heeft een eigen kijk op het landschap, een kijk die hij vertaalt met behulp van verschillende technieken: olieverf, aquarel, inkttekeningen en digitale grafiek. De weidsheid, de geometrische figuren in het landschap en de beschermende werking van partijen bomen rond een boerderij zijn steeds terugkerende thema’s in zijn werk. Of het nu een graanveld is, een bietenveld of een rode avondlucht, steeds valt op hoe hij met oog voor details toch stoer/ruig weet te werken.


Het gaat allemaal over ruimte. Dat proef je al als je langs de akkers rijdt, maar eenmaal over de zeedijk komt de ruimte je adembenemend tegemoet.
Het Wad is een enclave voor het begrip onbeperkte ruimte. Niet alleen de vogels hebben dat nodig, maar ook de mensen.

Bijvoorbeeld zijn serie over de 4 seizoenen. Op het eerste gezicht zijn het vier realistische schilderijen van een uitzicht op het Wad in elk van de vier seizoenen, telkens vanaf dezelfde plek. Een Vivaldi voor de ogen.
Naast deze aangename gewaarwording kruipt er ook een wenkbrauw omhoog. Klopt het allemaal wel? Kun je wel ergens zo ver staan kijken? Bestaat er zoveel horizon? Waarom zijn er nergens mensen of dieren? De hekken, de sloten en de geulen zien er allemaal verweesd uit, daar wordt niet naar omgekeken. Waarom vier keer hetzelfde en toch niet?
Langzaam dringt het tot je door dat dit niet over de werkelijkheid gaat of over de 4 jaargetijden, maar over ruimte. De werkelijkheid van het landschap is ruimte. Je wordt ter plekke uitgenodigd om die ruimte in te gaan, maar dat kan niet – er zit overal verf. Je wilt weten waar die plek is, of die werkelijk bestaat. Of je daar kunt gaan staan. Daar waar de ruimte met brede halen door je heen gaat, ongeacht het plaatje, ongeacht het seizoen.
Terug op de snelweg realiseer je je dat die vragen irrelevant zijn. Er waren 4 schilderijen die je even meenamen naar een fictieve plek waar je werkelijk de wind voelde waaien.

Buitendiks.Thoolen