Frontpage Slideshow | Copyright © 2006-2011 JoomlaWorks Ltd.

Poëzie en Fantasie


Expositie Christiana van Lammeren en Marijke van Ewijk


Opening zondag 15 juli om 15.00 uur


De expositie loopt van zondag 15 juli t/m zondag 26 augustus

Openingstijden: zaterdag en zondag van 13.00-17.00 uur
Ook op afspraak

Christiana van Lammeren (1990) studeerde in 2013 af aan Academie Minerva in Groningen en woont en werkt in Haarlem.
Met oog voor kleine dagelijkse gebeurtenissen in haar omgeving construeert ze met haar aquarellen ontvankelijke tere beelden. Beelden om te verzachten en om de ogenschijnlijke kleinigheid van een herinnering of momentopname heel even tot je te laten spreken. De werken tonen een tijdelijke verstilling, een korte glimp van wat ervoor is geweest en een vertrouwde aanname van wat er nog gaat komen. De aquarellen komen geruststellend over als een schets naar een intieme herinnering.
Het is dit vergankelijke en invoelbare karakter dat in al haar werk een belangrijke rol speelt. In haar schilderijen legt ze daarvoor de nadruk op vele nuances en kleurschakeringen die bij bloemen en planten aanwezig zijn. De tactiliteit en stofuitdrukking van een blad of de huid van een hand wordt met veel aandacht tot uitdrukking gebracht.
Door middel van vele transparante verflagen geeft ze een verfijnde weergave van planten en beoogt ze zo het breekbare karakter van deze beeldelementen weer te geven.
Het werk van Christiana van Lammeren kan ontstaan vanuit een gedicht of een ontmoeting.
De bloemen en planten in haar opstellingen dienen als metafoor voor het aangaan van een verbinding met het kleine, onze omgeving of iets wat in eerste instantie over het hoofd wordt gezien.

 

 

Marijke van Eijk (1950) houdt zich bezig met diverse genres en technieken, zoals portretten, pastels, olieverfschilderijen, muurschilderingen (binnen en buiten), assemblages en objecten.
Kunst betekent voor haar het creëren van nieuwe perspectieven, die tot stand komen door het oproepen va n herinneringen
Vanaf de kunstacademie probeert zij zich steeds opnieuw los te maken van wat zij geleerd heeft, zowel wat betreft de technieken en in het zien. De beelden ontstaan vanuit de spanning tussen fantasie en werkelijkheid.
Reizen door Azië en Zuid-Amerika leverden haar inspiratiebronnen op. De architectuur en levensstijl van andere culturen fascineren haar.
Dagboeken met teksten en schetsen worden als ondersteuning hierbij gebruikt. Door contrastrijk kleurgebruik en realistische vormen ontstaat de sfeer van het werk. Herinneringen en emoties spelen een grote rol bij het bepalen van de vormen en kleuren in haar werk.

vgel vis expo fabriek

 

 

 

 

 

 

Expositie Jacobus Dijkstra en Anske de Boer

29 april t/m 24 juni 2018

 

Jacobus Dijkstra(1946-2016)


Jacobus Dijkstra is in Franeker geboren. Na een tijd tekenleraar te zijn geweest werkte hij een periode als stafmedewerker bij de Culturele Raad van Friesland en als docent in het volwassenonderwijs. Nadat hij met vervroegd pensioen ging, kon hij zich eindelijk richten op het schilderen. In 1994 had hij zijn eerste tentoonstelling met voornamelijk landschappen die door hem op een typisch Fries Expressionistische manier werden verbeeld. Later exposeerde hij o.a. in Museum Martena te Franeker en in Museum ‘het Hannemahuis’ te Harlingen

Zijn werk, dat postuum in deze duo- tentoonstelling wordt geëxposeerd, heeft een meer abstract-expressionistisch karakter, waarbij het persoonlijke gevoel een belangrijke rol speelt. Ingetogen kleuren, soms transparant gelaagd, worden afgewisseld met meer pasteus opgebrachte verf. De zo ontstaande composities vol minutieuze kleurvariaties en met een gevoelige tactiele huid roepen een soort verstilling op die de toeschouwer emotioneel kunnen raken. Het gaat hierbij niet om het afbeelden van de werkelijkheid, maar veeleer om het intuïtief vormgeven aan duidelijke en groot opgezette composities gebaseerd op kleur, toevallig ontstaande kwaststreken en textuur.


Anske de Boer (1948)

Anske de Boer tekent en schildert al zijn hele leven. De meester van zijn lagere school uit Franeker viel zijn talent al op en vertelde hem dat hij eigenlijk maar kunstenaar moest worden. Tegelijk gaf hij aan dat daar geen droog brood mee was te verdienen. Het ouderlijk milieu was er ook niet direct van gecharmeerd, dus ging Anske voor een ander vak en werd restauratie-beeldhouwer. Na een opleiding in Utrecht werkte hij aan diverse projecten door het hele land. Begin jaren negentig vestigde hij zich als zelfstandig restaurator-beeldhouwer met als specialisatie de restauratie van beelden en ornamenten van natuursteen. Door zijn opvallend vakmanschap kreeg hij veel opdrachten zowel van musea als de Rijksgebouwendienst. De restauratie van het praalgraf van Willen van Oranje te Delft is daarvan een bekend voorbeeld. De imponerende documentaire daarover ligt bij menigeen nog vast op het netvlies.
De drang naar het vrije werk bleef kriebelen en resulteerde in het maken van natuurstenen beelden. Tot zijn teleurstelling zorgde lichamelijk ongemak ervoor dat hiermee niet kon worden door gegaan.
Gelukkig was Anske altijd blijven tekenen en schilderen en zodoende kreeg zijn oude liefde weer alle aandacht. Na jaren zoeken en experimenteren nam hij afstand van het figuratieve en raakte hij geobsedeerd door het abstracte. De ontmoeting met Jacobus Dijkstra speelde daarin een grote rol. Maar ook het werk van de Amerikaanse schilder Mark Rothko en de Duitse kunstschilder Gerhard Richter waren een inspiratiebron.
Anske schildert bijna dagelijks met veel inspiratie en plezier. Met kwast, paletmes, spons en ander gereedschap brengt hij de acrylverf in lagen op het doek. Soms vermengd met verdikkingsmiddelen, soms met zand of ander reliëf makend materiaal. De op die manier ontstaande texturen doen hier en daar denken aan het oppervlak van een steensoort en verraden zijn liefde voor het oude vak. Zijn composities tonen effecten van kleuren die doorbreken uit onderliggende lagen of roepen variaties van kleur op door de belichting van het reliëf. Naast de opzichzelfstaande werken geven herhalende maar tegelijk variërende series hier blijk van.
Na een aantal jaren te hebben geschilderd vatte Anske met zijn vriend Jacobus Dijkstra het plan op om samen te exposeren. Helaas kwam dat er niet van omdat Jacobus overleed. Nu, twee jaar later, wordt dat idee alsnog werkelijkheid. De ontmoeting met galeriehouder en lijstenmaker Dick Wolters was daarvoor de drijfveer om Anske zijn eerste expositie samen te laten gaan met het postume werk van zijn vriend.

Jouke Hoekstra

 

 

 

 

 

 

Expositie 13 augustus t/m 29 oktober 


Een veelzijdige expositie met het werk van de kunstenaars: Zwaan Miedema, Regina Wieling, Frans Faber, Rein de Vries en Reinoud Kuipers.

 

Zwaan Miedema, keramiste en autodidact. Haar kennis en vakmanschap deed zij op bij verschillende leermeesters. Zoals zij beschrijft: “Ik ben geïnspireerd door de natuur en mijn werk kenmerkt zich door puurheid en eenvoud”.

De urnen zijn gemaakt van klei uit de Waddenzee en in de geglazuurde stukken is zeewier as gebruikt.

 

Regina Wieling, zij creëert vilt objecten, van vazen tot broches of jassen. Doordat Regina eerder coupeuse was combineert zij de vilttechnieken op een flexibele manier met kledingontwerpen. Daarnaast maakt zij ook viltobjecten zoals bloemen en sieraden. Het werk is regelmatig te zien bij diverse galeries. Ook geeft Regina les voor mensen die het vilten zelf onder de knie willen krijgen, maar ook voor gevorderden.

 

Frans Faber, hij heeft getekend sinds hij een potlood kon vasthouden. Zijn werk is veelzijdig, hij maakt prenten, portretten en illustratief werk . Tekenen, grafiek maken, of toch eindelijk weer eens schilderen … Landschappelijke zaken, dieren, portretten, jeugdherinneringen en de vreemdste fantasieën die ooit nog verwezenlijkt dienen te worden. Het is zoals de schilder Cesar Domela eens zei: “we hebben een prachtig vak, alleen de eerste zestig jaar zijn wat moeilijk!”

 

Rein de Vries, maakt voornamelijk werk over de wisselwerking natuur-techniek. Hij begon in begin jaren 60 met abstract, later werden zijn composities realistisch en abstract tegelijkertijd. Zijn schilderijen zijn nu minder strak en gebonden aan een onderwerp. Rein de Vries maakt veel tekeningen/ontwerpen van andere vormen van energiewinning en vervoer. En vind het van belang ideeën te leveren voor een toekomstige wereld waarin men geen gebruik meer maakt van fossiele brandstoffen.

 

Reinoud Kuipers, begon als graficus nadat hij was afgestudeerd in 1985 aan de Minerva. Hij maakte een lange tijd houtsnedes op de traditionele Japanse manier, waarbij er steeds een deel wordt weggesneden, gedrukt in een bepaalde kleur, waarna deze stappen worden herhaald. In 2006 kwam er echter een ommezwaai, en focuste hij al zijn aandacht op de schilderkunst met acryl, penseel en paletmes.Bij deze schilderijen ligt de focus op het spel van licht en schaduw. 

De connectie met de natuur wordt bij deze schilderijen benadrukt door het werk te maken op een houten paneel in plaats van doek. De onderwerpen van deze schilderijen is breed: van bossen tot dorpjes, waarbij de inspiratie vaak uit Groningen zelf of uit Bretagne komt.



De expositie loopt van zondag 13 augustus t/m zondag 29 oktober 2017

Openingstijden zaterdag en zondag van 14.00-17.00 uur en op afspraak

 

Nieuwe exposities 2018

 

Vanaf mei beginnen we weer met exposeren in de Fabriek Ried. 

Houd de website in de gaten voor exacte data.

 

 

Bijzonder drieluik van de kunstenaars René Tweehuysen, Irene Veltman en Klaas Werumeus Buning 


Opening zondag 18 juni om 15.00 uur

Expositie loopt t/m 30 juli 2017

openingstijden: zaterdag en zondag van 14.00 - 17.00 uur en op afspraak

René Tweehuysen

Als landschapschilder interesseert René Tweehuysen zich niet alleen voor het buitenste laagje van de aardkorst maar ook voor de geschiedenis van de onderliggende lagen. Sporen van geologische gelaagdheid zijn terug te vinden in zijn landschappen. Net als geologische sedimenten worden de schilderijen van Tweehuysen in een langdurig proces, wel geen miljoenen jaren maar toch…, laag over laag opgebouwd. Soms worden lagen gedeeltelijk weer weggeschuurd en geheel of gedeeltelijk van nieuwe verflagen voorzien. Vanuit zijn interesse voor de alchemie gebruikt hij daarbij verf (pigmenten en bindmiddelen) die hij zelf mengt. Zo creëert Tweehuysen schilderijen, met textuur en een uiterst delicate verfhuid, in een samenhang die er nog niet eerder was. Vaak hebben zijn schilderijen een melancholische uitstraling, wat ongetwijfeld ook met zijn aard te maken heeft. Voor een groot deel wordt dit melancholische gevoel tot uitdrukking gebracht door een bepaalde licht- en schaduwwerking en door de sfeer van de luchten. De schilderijen van Tweehuysen zijn in wezen reacties op het raadsel van de ons omringende wereld, de materie. Tijdens het schilderen werkt hij het liefst met een leeg hoofd en staat hij open voor het onderwerp. Zo vindt hij verbondenheid met de aarde wat helpt om bewust te worden wie we ten diepste zijn.


Irene Veltman

Mijn passie voor kunst ontstond door de verwondering voor techniek en ambacht. Uren kon ik spenderen aan het kijken naar hoe een tekening of schilderij in elkaar zat. De confrontatie met het concept, tijdens mijn academietijd, maakte de ontwikkeling naar het kunstenaarschap, naast ingewikkeld, compleet.
Mijn werk bestaat veelal uit realistisch geschilderde of getekende figuren, dieren of dingen gesitueerd in een vervreemdende sfeer. Een sfeer die zowel rustgevend als onheilspellend kan zijn. Door het gebruik van een grijsachtige tinten, of een gelimiteerd palette, plaats ik mijn onderwerpen in een soort verduisterd daglicht. Mocht er al een felle kleur aanwezig zijn, dan is dat om de aandacht op een bepaald detail te vestigen.
Het begrip ‘Unheimlich’ past goed bij de sfeer, waarnaar ik op zoek ben, omdat het vanuit het Duits in twee delen is te splitsen. Enerzijds is ‘Heimlich’ iets vertrouwds’ en huiselijks, anderzijds staat ‘Unheimlich’ voor duister, onheilspellend en het gevoel van onzekerheid.
Het Unheimliche is voor mij daarom iets wat vertrouwd lijkt, maar op hetzelfde moment een vreemd en verontrustend of onzeker gevoel veroorzaakt, zonder daar de vinger op te kunnen leggen.

 

Klaas Werumeus Buning

De schilderijen van Klaas Werumeus Buning kennen wonderlijke wendingen. De keuze van onderwerp en uitvoering verlopen intuïtief en volgen de krochten en kronkelwegen van het leven zelf.
Het werk moet “vervoeren”, het is als poëzie, beelden dienen zich aan, pas later ontvouwt zich iets van betekenis. Mar het raadselachtige en onzekere in het werk blijft. Je kunt er fijn bij uitrusten ondertussen.
Het zijn meditaties in verf, de geest zweeft langs de wereld heen en verwondert zich.

Het kleine werk is het labyrint van alledag in miniformaat, het dwalen is belangrijk in de schilderijen. In de schilderijen reis je met je ogen en ontdek je gaandeweg de kleuren, details in de licht hallucinerende sfeer en de geheimzinnige wonderlijkheid van het alledaagse leven.

 

René Tweehuysen

 

Irene Veltman

 

Klaas Werumeus Buning